Mówię, kiedy nie warto iść do sądu
Najgorsze, co mogę zrobić, to wziąć sprawę, w której nie widzę sensu, i wystawiać rachunki przez dwa lata. Dlatego czasem pierwsza rozmowa kończy się tym, że odradzam proces i pokazuję inną drogę: rozmowę z drugą stroną, ugodę albo po prostu odpuszczenie.
Typowa sytuacja: dłużnik nie ma majątku, z którego dałoby się cokolwiek ściągnąć. Proces można wygrać i nie odzyskać ani złotówki, a opłatę sądową trzeba zapłacić z góry. Wtedy mówię to już na pierwszej rozmowie.
